Sermorelin Acetate

Kiedyś była. Sermorelina została zatwierdzona w latach 90. jako Geref w leczeniu niedoboru hormonu wzrostu u dzieci, a później została wycofana z rynku przez producenta. Sermorelina sprzedawana tutaj jest materiałem badawczym wyłącznie do użytku laboratoryjnego.

Oba są GHRH 1-29. Sermorelina ma naturalną sekwencję, która jest rozkładana przez enzymy w ciągu kilku minut. CJC-1295 ma cztery zmiany aminokwasów, które spowalniają ten proces, a wersja DAC dodaje wiązanie z albuminą, dzięki czemu działa około tygodnia.

Tesamorelina to pełne 44-aminokwasowe GHRH z grupą kwasów tłuszczowych na początku, która chroni ją przed enzymami. Sermorelina to krótszy fragment 1-29 bez tej ochrony.

Dziesięć szczelnie zamkniętych fiolek liofilizowanego octanu sermoreliny, wszystkie z jednej partii, po 5 mg lub 10 mg na fiolkę. Jeden raport partii obejmuje wszystkie dziesięć.

Octan sermoreliny jest wysyłany jako liofilizowany proszek w szczelnie zamkniętych fiolkach, który pozostaje stabilny w temperaturze pokojowej podczas transportu. Każde zamówienie jest wysyłane w nieoznakowanym opakowaniu z numerem przesyłki, a większość dociera w ciągu 7 do 14 dni. Po otrzymaniu przechowuj w zamrażarce w temperaturze -20°C. Świadectwo analizy dla partii, którą obecnie wysyłamy, znajduje się na naszej stronie z wynikami laboratoryjnymi.

Nasz octan sermoreliny przekracza >98% czystości potwierdzonej metodą HPLC z kompleksową kontrolą jakości na poziomie farmaceutycznym. Każda partia przechodzi: odwróconą fazę HPLC wykazującą >98% czystości z odpowiednim czasem retencji dla octanu sermoreliny, potwierdzenie masy cząsteczkowej za pomocą spektrometrii mas dla fragmentu GHRH składającego się z 29 aminokwasów (oczekiwana masa ~3357-3360 Da dla formy soli octanowej), weryfikację sekwencji peptydu potwierdzającą prawidłową sekwencję N-końcową GHRH 1-29 poprzez degradację Edmana lub fragmentację MS/MS, weryfikację przeciwjonu octanowego (sermorelina dostarczana jako sól octanowa dla stabilności), testy wiązania z receptorem GHRH mierzące powinowactwo sermoreliny do GHRH-R przy użyciu testów kompetycyjnych receptorów lub badań wiązania na komórkach, testy bioaktywności wydzielania GH wykazujące aktywność funkcjonalną - zazwyczaj przy użyciu pierwotnych komórek przysadki lub linii komórkowych wydzielających GH (np. komórki GH3 szczura) mierzące uwalnianie GH za pomocą ELISA po stymulacji sermoreliną, ilościowe oznaczanie mocy porównujące bioaktywność sermoreliny z wzorcami referencyjnymi, testowanie endotoksyn (<0,1 EU/mg metodą LAL) oraz kompleksowe świadectwo analizy. Czystość >98% zapewnia powtarzalną aktywację GHRH-R, spójne odpowiedzi wydzielania GH i wiarygodne wyniki badań bez zakłóceń ze strony fragmentów skróconych, produktów utleniania lub zanieczyszczeń syntetycznych. Formulacja soli octanowej zwiększa stabilność podczas liofilizacji i przechowywania. Wszystkie testy potwierdzają zarówno tożsamość chemiczną (sekwencja, czystość, masa cząsteczkowa), jak i aktywność biologiczną (wiązanie GHRH-R, uwalnianie GH), zapewniając farmaceutyczną jakość sermoreliny do rygorystycznych badań nad endogennym wydzielaniem GH.

Oprócz czystości chemicznej (HPLC >98%, potwierdzenie sekwencji metodą spektrometrii mas), przeprowadzamy kompleksowe testy wiązania z receptorem GHRH oraz testy funkcjonalnej bioaktywności: (1) Testy wiązania z receptorem GHRH – z użyciem pierwotnych komórek przysadki lub linii komórkowych eksprymujących GHRH-R, mierzymy zdolność Sermoreliny do konkurowania z radioaktywnie znakowanym GHRH o wiązanie z receptorem (testy wiązania kompetycyjnego) lub bezpośredniego wiązania GHRH-R (wiązanie nasyceniowe określające powinowactwo Kd), potwierdzając rozpoznawanie receptora i siłę wiązania porównywalną z natywnym GHRH. (2) Testy akumulacji cAMP – traktujemy komórki eksprymujące GHRH-R Sermoreliną i określamy ilościowo wewnątrzkomórkową produkcję cAMP (za pomocą testów ELISA lub fluorescencyjnych), wykazując aktywację receptora sprzężonego z białkiem Gs oraz zależność dawka-odpowiedź potwierdzającą transdukcję sygnału. (3) Testy bioaktywności wydzielania GH – złoty standard testów funkcjonalnych z użyciem pierwotnych komórek przedniego płata przysadki szczura/myszy lub linii komórkowych wydzielających GH (np. komórki GH3 szczura, ludzkie komórki gruczolaka wydzielającego GH) traktowanych różnymi stężeniami Sermoreliny, mierząc GH uwalniany do pożywki hodowlanej za pomocą testów ELISA lub radioimmunologicznych, ustalając krzywą dawka-odpowiedź i wartości EC50 w porównaniu z wzorcami referencyjnymi. (4) Porównawcza siła działania – testowanie Sermoreliny obok pełnej długości GHRH 1-44 lub innych analogów GHRH wykazujące równoważną siłę uwalniania GH, potwierdzające, że fragment 1-29 zachowuje pełną bioaktywność. (5) Odpowiedź czasowa – pomiar kinetyki wydzielania GH w czasie (np. 0-4 godzin) wykazujący charakterystyczny szybki szczyt wydzielania po stymulacji Sermoreliną. (6) Walidacja synergii – testowanie Sermoreliny w połączeniu z sekretagogami GH (np. Ipamoreliną) wykazujące wzmocnione uwalnianie GH > efekty addytywne. (7) Supresja somatostatynowa – wykazanie, że stymulowane Sermoreliną uwalnianie GH jest hamowane przez somatostatynę, potwierdzające regulację fizjologiczną w przeciwieństwie do niespecyficznego artefaktu. Świadectwo analizy (CoA) obejmuje dane dotyczące wiązania GHRH-R (powinowactwo Kd), aktywacji cAMP (EC50), krzywe dawka-odpowiedź wydzielania GH oraz porównawczą siłę działania względem wzorców – zapewniając farmaceutyczną jakość Sermoreliny z potwierdzoną endogenną bioaktywnością uwalniania GH do rygorystycznych badań neuroendokrynnych.

Sermorelina (GHRH 1-29) zachowuje 100% bioaktywności pełnej długości GHRH 1-44, ponieważ N-końcowe 29 aminokwasów zawiera całą domenę wiążącą receptor oraz wszystkie reszty krytyczne dla aktywacji GHRH-R: (1) Zależności struktura-aktywność – obszerne badania mapujące regiony funkcjonalne GHRH zidentyfikowały, że aminokwasy 1-29 stanowią kompletny farmakofor (miejsca rozpoznawania receptora i aktywacji), podczas gdy reszty 30-44 wnoszą minimalną bioaktywność. (2) Wiązanie z receptorem – kieszeń wiążąca GHRH-R oddziałuje głównie z resztami N-końcowymi; Sermorelina 1-29 wiąże się z równoważnym powinowactwem (Kd) jak pełnej długości GHRH 1-44 w testach wiązania z receptorem. (3) Transdukcja sygnału – Sermorelina uruchamia identyczny szlak sygnałowy Gs-cAMP-PKA z tą samą siłą działania (EC50) jak natywny GHRH w testach akumulacji cAMP. (4) Wydzielanie GH – funkcjonalne testy bioaktywności z użyciem pierwotnych komórek przysadki wykazują, że Sermorelina stymuluje uwalnianie GH w sposób równoważny pełnej długości GHRH (ta sama maksymalna odpowiedź Emax, podobna siła działania EC50). (5) Przewaga stabilności – usunięcie C-końcowych reszt 30-44 eliminuje miejsca cięcia proteolitycznego, zwiększając stabilność przy jednoczesnym zachowaniu pełnej aktywności skoncentrowanej we fragmencie 1-29. (6) Konserwacja ewolucyjna – region N-końcowy 1-29 wykazuje wysoką konserwację między gatunkami, wskazując na znaczenie funkcjonalne, podczas gdy C-koniec jest zmienny, sugerując rolę pomocniczą. (7) Walidacja kliniczna – farmaceutyczna Sermorelina (historycznie zatwierdzony przez FDA środek diagnostyczny) wykazała równoważną stymulację GH jak natywny GHRH. (8) Badania skróceń – systematyczne badania skracania C-końca wykazały, że 1-29 jest minimalnym fragmentem zachowującym pełną aktywność; dalsze skrócenie (np. 1-27) zmniejsza siłę działania. To czyni Sermorelinę idealną do badań nad GHRH – oferuje pełną bioaktywność z lepszą stabilnością, uproszczoną syntezą i niższym kosztem niż pełnej długości GHRH 1-44, zachowując jednocześnie wszystkie mechanistyczne spostrzeżenia dotyczące farmakologii receptora GHRH i endogennych szlaków wydzielania GH.