LL37 คืออะไร และเปปไทด์ต้านจุลชีพคาเทลิซิดินชนิดนี้ทำงานในภูมิคุ้มกันโดยกำเนิดอย่างไร

LL37 เป็นคาเทลิซิดินเปปไทด์ต้านจุลชีพ (AMP) ชนิดเดียวในมนุษย์ เป็นเปปไทด์ประจุบวกที่มีกรดอะมิโน 37 ตัว (Leu-Leu-Gly-Asp-Phe-Phe-Arg-Lys-Ser-Lys-Glu-Lys-Ile-Gly-Lys-Glu-Phe-Lys-Arg-Ile-Val-Gln-Arg-Ile-Lys-Asp-Phe-Leu-Arg-Asn-Leu-Val-Pro-Arg-Thr-Glu-Ser-OH) ซึ่งทำหน้าที่เป็นโมเลกุลแนวป้องกันด่านแรกที่สำคัญในภูมิคุ้มกันโดยกำเนิด LL37 ถูกตัดจากโปรตีนตั้งต้น hCAP18 (human cationic antimicrobial protein, 18 kDa) ที่ไม่ทำงานที่ปลาย C โดย protease-3 ในนิวโทรฟิลและ kallikrein ในเซลล์เยื่อบุผิว ทำให้ได้เปปไทด์ 37-AA ที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ กลไก: (1) ฤทธิ์ต้านจุลชีพโดยตรง - LL37 เป็นเปปไทด์แอมฟิพาธิกที่มีโครงสร้าง α-helix โดยมีบริเวณประจุบวก (ไลซีน 6 ตัว อาร์จินีน 6 ตัว ประจุสุทธิ +6) และบริเวณไม่ชอบน้ำ (ปลาย N ที่อุดมด้วยลิวซีน กลุ่มฟีนิลอะลานีน) ทำให้เกิดปฏิกิริยากับเยื่อหุ้มเซลล์: LL37 จับกับเยื่อหุ้มแบคทีเรียที่มีประจุลบ (lipopolysaccharide ในแบคทีเรียแกรมลบ, lipoteichoic acid ในแบคทีเรียแกรมบวก) ด้วยแรงดึงดูดไฟฟ้าสถิต แทรกเข้าไปใน bilayer ผ่านกรดอะมิโนที่ไม่ชอบน้ำ ทำให้เกิดรูพรุนหรือทำให้เยื่อหุ้มเซลล์แตก (carpet model) ส่งผลให้แบคทีเรียสลาย LL37 ฆ่าเชื้อได้กว้าง: แบคทีเรียแกรมบวก (S. aureus, S. epidermidis), แบคทีเรียแกรมลบ (E. coli, P. aeruginosa, A. baumannii), มัยโคแบคทีเรีย (M. tuberculosis), เชื้อรา (C. albicans) และไวรัสที่มีเยื่อหุ้ม (ไข้หวัดใหญ่, HSV, HIV) ผ่านการทำลายเยื่อหุ้มเซลล์ (2) หน้าที่ปรับภูมิคุ้มกัน - นอกจากการฆ่าโดยตรง LL37 ยังควบคุมการตอบสนองของภูมิคุ้มกัน: ฤทธิ์เคมีบำบัดดึงดูดนิวโทรฟิล โมโนไซต์ ทีเซลล์ และแมสต์เซลล์ไปยังบริเวณที่ติดเชื้อ (จับกับ formyl peptide receptor-like 1, FPRL1/FPR2), ควบคุมการผลิตไซโตไคน์ (เหนี่ยวนำ IL-8, MCP-1; ยับยั้งไซโตไคน์ที่ก่อการอักเสบ เช่น TNF-α เพื่อป้องกันการอักเสบที่มากเกินไป), ส่งเสริมการสร้างหลอดเลือด (การเหนี่ยวนำ VEGF, การเคลื่อนที่ของเซลล์บุผนังหลอดเลือด) ซึ่งสำคัญต่อการสมานแผล และเพิ่มการทำฟาโกไซโทซิส (3) การทำให้เอนโดท็อกซินเป็นกลาง - LL37 จับและทำให้ LPS (เอนโดท็อกซินจากแบคทีเรียแกรมลบ) เป็นกลาง ป้องกันปฏิกิริยา LPS-TLR4 และลดความรุนแรงของภาวะช็อกจากการติดเชื้อ นอกจากนี้ยังจับกับ lipoteichoic acid (LTA) จากแบคทีเรียแกรมบวก (4) การสมานแผล - LL37 ส่งเสริมการเคลื่อนที่และการเพิ่มจำนวนของเคราติโนไซต์ เพิ่มการสร้างเยื่อบุผิวใหม่ กระตุ้นการสร้างหลอดเลือด และปรับการอักเสบเพื่อสร้างสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมต่อการสมานแผล (5) การทำลายไบโอฟิล์ม - LL37 แทรกซึมและทำลายไบโอฟิล์มของแบคทีเรีย (P. aeruginosa, S. aureus) ซึ่งโดยทั่วไปดื้อต่อยาปฏิชีวนะและระบบป้องกันของโฮสต์ (6) หน้าที่เกี่ยวข้องกับมะเร็ง - LL37 แสดงผลที่ขึ้นกับบริบท: สามารถเป็นพิษต่อเซลล์มะเร็ง (การทำลายเยื่อหุ้มเซลล์ การเหนี่ยวนำอะพอพโทซิส) แต่ในมะเร็งบางชนิดส่งเสริมการสร้างหลอดเลือดและการแพร่กระจาย งานวิจัยศึกษาบทบาทสองด้านนี้ การประยุกต์ใช้ในงานวิจัยรวมถึงการศึกษาการดื้อยาต้านจุลชีพ การศึกษาเกี่ยวกับภูมิคุ้มกันโดยกำเนิด แบบจำลองโรคติดเชื้อ การสมานแผล พยาธิสรีรวิทยาของภาวะติดเชื้อ การติดเชื้อไบโอฟิล์ม และการพัฒนาสารต้านจุลชีพชนิดใหม่

โครงสร้างเกลียวแอลฟาแบบแอมฟิพาธิกของ LL37 ทำให้เกิดฤทธิ์ต้านจุลชีพได้อย่างไร

ฤทธิ์ต้านจุลชีพของ LL37 เกิดจากโครงสร้างแอมฟิพาทิกแบบ α-helix ที่ถูกปรับให้เหมาะสมสำหรับการทำลายเยื่อหุ้มเซลล์: (1) โครงสร้างทุติยภูมิ - ในสารละลายน้ำ LL37 อยู่ในสภาพ random coil หรือสถานะที่มีโครงสร้างบางส่วน เมื่อพบกับเยื่อหุ้มเซลล์แบคทีเรีย (โดยเฉพาะบริเวณผิวที่มีลิปิดประจุลบ) LL37 จะเปลี่ยนเป็นโครงสร้าง α-helix ที่เสถียรด้วยพันธะไฮโดรเจนภายในโมเลกุล สเปกโทรสโกปี Circular dichroism (CD) แสดงการเพิ่มขึ้นของความเป็นเกลียวอย่างมากจาก ~10% ในน้ำเป็น ~60-80% ในสภาพแวดล้อมที่เลียนแบบเยื่อหุ้มเซลล์ (โซเดียมโดเดซิลซัลเฟต, ถุงฟอสโฟลิปิด) (2) ลักษณะแอมฟิพาทิก - α-helix แสดงโครงสร้างแบบแอมฟิพาทิก: ด้านหนึ่งไม่ชอบน้ำสูง (Leu-1, Leu-2, Phe-5, Phe-6, Phe-17, Phe-27, Val-21, Val-32, Ile-13, Ile-20, Ile-24) ก่อเป็นสันไม่ชอบน้ำ ในขณะที่ด้านตรงข้ามเป็นประจุบวก (Lys-8, Lys-10, Lys-12, Lys-15, Lys-18, Lys-25, Arg-7, Arg-19, Arg-23, Arg-29, Arg-34) สร้างกลุ่มประจุบวก การฉายภาพแบบ Helical wheel แสดงให้เห็นการแยกส่วนนี้อย่างชัดเจนซึ่งจำเป็นต่อการโต้ตอบกับเยื่อหุ้มเซลล์ (3) กลไกการจับกับเยื่อหุ้มเซลล์ - ด้านประจุบวกจับกับส่วนประกอบเยื่อหุ้มเซลล์แบคทีเรียที่มีประจุลบ (ฟอสฟาทิดิลกลีเซอรอล, คาร์ดิโอลิปิน, LPS, LTA) ด้วยไฟฟ้าสถิต ในขณะที่เยื่อหุ้มเซลล์สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม (ฟอสฟาทิดิลโคลีนเป็นกลาง, ฟอสฟาทิดิลเอธานอลามีนที่ใบชั้นนอก, ฟอสฟาทิดิลซีรีนประจุลบที่ถูกกักไว้ที่ใบชั้นใน) แสดงการจับกับ LL37 ที่อ่อนแอกว่า ซึ่งอธิบายความจำเพาะต่อแบคทีเรียมากกว่าเซลล์โฮสต์ (4) แบบจำลองการทำลายเยื่อหุ้มเซลล์ - หลังการจับ ด้านไม่ชอบน้ำจะแทรกเข้าไปในลิปิด bilayer กลไกที่เสนอ ได้แก่ การสร้างรูแบบ barrel-stave (เกลียว LL37 หลายตัวรวมตัวกันเป็น oligomer สร้างรูทะลุเยื่อหุ้มเซลล์โดยมีกรดอะมิโนไม่ชอบน้ำหันเข้าหาลิปิดและกรดอะมิโนประจุบวกหันเข้าสู่รูเพื่อให้ไอออน/น้ำไหลผ่าน), แบบจำลองรูแบบ toroidal (LL37 เหนี่ยวนำให้เกิดความโค้งของลิปิดสร้างรูที่บุด้วยทั้งเปปไทด์และหัวลิปิด) หรือแบบจำลองพรม (LL37 ปกคลุมผิวเยื่อหุ้มเซลล์ที่ความเข้มข้นสูงทำให้เกิดไมเซลล์และการสลายเยื่อหุ้มเซลล์) แบคทีเรียต่างชนิดกันอาจถูกทำลายด้วยกลไกที่ต่างกัน (5) ความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและฤทธิ์ - การศึกษา mutagenesis เผยว่า: กรดอะมิโน Leu-Leu ปลาย N-terminal สำคัญต่อฤทธิ์ต้านจุลชีพ (การตัดออกหรือแทนที่ลดฤทธิ์อย่างมาก), กลุ่ม Lys/Arg กลางจำเป็นต่อการจับเยื่อหุ้มเซลล์ (การทำให้ประจุบวกเป็นกลางจะทำลายฤทธิ์), กรดอะมิโน Phe สำคัญต่อการแทรกในเยื่อหุ้มเซลล์และความเสถียรของเกลียว และบริเวณปลาย C-terminal ควบคุมการทำงานด้านภูมิคุ้มกัน (6) ความยืดหยุ่นของโครงสร้าง - ความสามารถของ LL37 ในการปรับโครงสร้างที่แตกต่างกัน (random coil ในสารละลาย, α-helix ที่เยื่อหุ้มเซลล์, อาจเป็นโครงสร้างอื่นในบริบทเฉพาะ) ทำให้มีบทบาทหลายหน้าที่นอกเหนือจากการทำลายเยื่อหุ้มเซลล์ รวมถึงการจับรีเซพเตอร์ (FPRL1, P2X7), การจับ DNA (LL37 สามารถจับ DNA ส่งผลต่อการแสดงออกของยีน) และปฏิสัมพันธ์ระหว่างโปรตีน-โปรตีน

งานวิจัยด้านใดบ้างที่ได้รับประโยชน์จากคุณสมบัติต้านจุลชีพและปรับภูมิคุ้มกันของ LL37?

LL37 โดดเด่นในการวิจัยหลากหลายที่ศึกษาเกี่ยวกับภูมิคุ้มกันโดยกำเนิด การติดเชื้อ และการป้องกันของร่างกาย: (1) การวิจัยการดื้อยาต้านจุลชีพ - LL37 เป็นต้นแบบในการพัฒนาสารต้านจุลชีพชนิดใหม่เพื่อต่อสู้กับแบคทีเรียดื้อยา (MRSA, VRE, Enterobacteriaceae ที่ดื้อต่อ carbapenem, P. aeruginosa ที่ดื้อยาหลายชนิด) แตกต่างจากยาปฏิชีวนะที่กำหนดเป้าหมายเฉพาะทาง (ซึ่งทำให้เกิดการกลายพันธุ์ที่ดื้อได้) กลไกการทำลายเยื่อหุ้มเซลล์ของ LL37 ทำให้การพัฒนาการดื้อยาทำได้ยาก การศึกษาทดสอบอะนาล็อกหรือเลียนแบบ LL37 ที่มีความแรง ความคงตัว หรือความเป็นพิษลดลง การวิจัยที่ตรวจสอบการใช้ LL37 ร่วมกับยาปฏิชีวนะทั่วไปเพื่อศึกษาการฆ่าแบบเสริมฤทธิ์ (การทำลายเยื่อหุ้มเซลล์ของ LL37 ช่วยเพิ่มการแทรกซึมของยาปฏิชีวนะ) (2) การสมานแผลและการซ่อมแซมเนื้อเยื่อ - LL37 ส่งเสริมการเคลื่อนที่ การเพิ่มจำนวน และการสร้างเยื่อบุผิวใหม่ของเคราติโนไซต์ในแบบจำลองแผล การวิจัยการสมานแผลในผู้ป่วยเบาหวาน (แผลเรื้อรังที่ไม่หายซึ่งพบได้บ่อยในโรคเบาหวาน) ศึกษา LL37 ในฐานะการรักษา: แผลเบาหวานแสดงการแสดงออกของ LL37 ภายในร่างกายที่ลดลง และการเสริมช่วยเพิ่มอัตราการหาย ลดการติดเชื้อ และเพิ่มการสร้างหลอดเลือดใหม่ แบบจำลองแผลไฟไหม้ตรวจสอบประโยชน์สองประการของ LL37: การป้องกันจุลินทรีย์ (ป้องกันการติดเชื้อที่แผลจาก Pseudomonas, Staphylococcus) รวมถึงการส่งเสริมการหาย (3) แบบจำลองโรคติดเชื้อ - การทดสอบประสิทธิภาพของ LL37 ต่อเชื้อก่อโรคเฉพาะ: การวิจัยวัณโรค (LL37 แสดงฤทธิ์ฆ่าเชื้อมัยโคแบคทีเรีย เพิ่มการฆ่า M. tuberculosis ในมาโครฟาจผ่านการเหนี่ยวนำ autophagy), การติดเชื้อปอด P. aeruginosa (LL37 ทำลายไบโอฟิล์มและฆ่าแบคทีเรียแบบ planktonic ซึ่งเกี่ยวข้องกับการวิจัยซิสติกไฟโบรซิส), การติดเชื้อผิวหนัง S. aureus, การติดเชื้อรา C. albicans และการติดเชื้อไวรัส (ไข้หวัดใหญ่ HSV HIV ซึ่ง LL37 ทำลายเยื่อหุ้มไวรัสป้องกันการเข้าสู่เซลล์) (4) ภาวะติดเชื้อในกระแสเลือดและ endotoxemia - LL37 ทำให้ LPS เป็นกลางป้องกันการกระตุ้น TLR4 และพายุไซโตไคน์ แบบจำลองภาวะติดเชื้อในสัตว์ (การเจาะซีคัมเพื่อเหนี่ยวนำให้เกิดเยื่อบุช่องท้องอักเสบ การฉีด LPS) ตรวจสอบว่าการให้ LL37 ลดอัตราการเสียชีวิต ความล้มเหลวของอวัยวะ และระดับไซโตไคน์ที่ก่อการอักเสบ (TNF-α, IL-6, IL-1β) หรือไม่ การวิจัยตรวจสอบ LL37 เป็นการรักษาเสริมสำหรับภาวะติดเชื้อ (5) การวิจัยไบโอฟิล์ม - ไบโอฟิล์มทำให้เกิดการดื้อยาปฏิชีวนะและการติดเชื้อเรื้อรังที่คงอยู่ LL37 ทำลายไบโอฟิล์มของ P. aeruginosa, S. aureus และไบโอฟิล์มแบบผสมหลายชนิดที่เกี่ยวข้องกับการติดเชื้อที่เกี่ยวข้องกับสายสวน การติดเชื้อรอบข้อเทียม และแผลเรื้อรัง การศึกษารวม LL37 กับยาปฏิชีวนะหรือเปปไทด์ต้านจุลชีพอื่น ๆ เพื่อศึกษาการกำจัดไบโอฟิล์มแบบเสริมฤทธิ์ (6) ภูมิคุ้มกันที่เยื่อเมือก - LL37 มีการแสดงออกสูงในผิวหนัง ทางเดินหายใจ ทางเดินอาหาร และเยื่อบุผิวทางเดินปัสสาวะและอวัยวะสืบพันธุ์ ซึ่งให้การป้องกันแนวแรก การวิจัยในโรคลำไส้อักเสบเรื้อรัง (IBD) โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง (COPD) หรือการติดเชื้อในช่องคลอดตรวจสอบบทบาทในการป้องกันเทียบกับก่อโรคของ LL37 (การขาด LL37 เพิ่มความไวต่อการติดเชื้อ แต่ LL37 ที่มากเกินไปอาจขับเคลื่อนการอักเสบ) (7) ศักยภาพเป็นสารเสริมวัคซีน - คุณสมบัติการปรับภูมิคุ้มกันของ LL37 (chemotaxis การกระตุ้น DC การปรับไซโตไคน์) ทำให้เป็นตัวเลือกสารเสริมวัคซีนที่เพิ่มการนำเสนอแอนติเจนและภูมิคุ้มกันแบบปรับตัว (8) ชีววิทยามะเร็ง - ผลที่ขึ้นกับบริบท: การศึกษาความเป็นพิษต่อเซลล์มะเร็งของ LL37 (ศักยภาพเป็นสารต้านมะเร็ง) เทียบกับผลส่งเสริมเนื้องอก (การสร้างหลอดเลือด การส่งเสริมการแพร่กระจายในมะเร็งบางชนิด) เพื่อกำหนดว่า LL37 มีประโยชน์หรือเป็นอันตรายเมื่อใด (9) โรคภูมิต้านตนเอง - LL37 ที่จับกับ DNA ตัวเองสามารถกระตุ้นพลาสมาไซตอยด์เดนไดรติกเซลล์ให้สร้างอินเตอร์เฟอรอนในโรคสะเก็ดเงินและลูปัส; การวิจัยตรวจสอบบทบาทของ LL37 ในการก่อโรคภูมิต้านตนเอง

LL37 ของคุณมีมาตรฐานความบริสุทธิ์และคุณภาพใดบ้างสำหรับการวิจัยต้านจุลชีพ?

LL37 ของเรามีความบริสุทธิ์เกิน >98% โดยยืนยันด้วย reverse-phase HPLC ซึ่งแสดง retention time ที่เป็นลักษณะเฉพาะของลำดับ cathelicidin ที่มีกรดอะมิโน 37 ตัว แต่ละล็อตผ่านการควบคุมคุณภาพอย่างครอบคลุม: การยืนยันน้ำหนักโมเลกุลด้วย mass spectrometry (~4493 Da) ซึ่งตรวจสอบลำดับ Leu-Leu-Gly-Asp-Phe-Phe-Arg-Lys-Ser-Lys-Glu-Lys-Ile-Gly-Lys-Glu-Phe-Lys-Arg-Ile-Val-Gln-Arg-Ile-Lys-Asp-Phe-Leu-Arg-Asn-Leu-Val-Pro-Arg-Thr-Glu-Ser ทั้งหมด การเรียงลำดับเปปไทด์ผ่าน MS/MS fragmentation หรือ Edman degradation ซึ่งตรวจสอบกรดอะมิโนแต่ละตัว (ให้ความสำคัญเป็นพิเศษกับ Lys 6 ตัว, Arg 6 ตัว, Phe 4 ตัว, Leu 3 ตัว ซึ่งมีความสำคัญต่อความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและฤทธิ์ต้านจุลชีพ) การวิเคราะห์องค์ประกอบกรดอะมิโนซึ่งวัดปริมาณแต่ละ residue ยืนยันความถูกต้องของลำดับและประจุสุทธิ +6 การทดสอบฤทธิ์ทางชีวภาพเชิงหน้าที่ซึ่งวัดฤทธิ์ต้านจุลชีพ รวมถึงการทดสอบการฆ่าเชื้อแบคทีเรียโดยใช้แบคทีเรียแกรมบวก (S. aureus ATCC 25923 รวมถึงสายพันธุ์ MRSA) และแกรมลบ (E. coli ATCC 25922, P. aeruginosa PAO1) ที่เพาะเลี้ยงจนถึงระยะ log-phase และบำบัดด้วย LL37 ที่เพิ่มขนาดยาขึ้นทีละระดับเป็นเวลา 1-3 ชั่วโมง วัดการลดลงของ colony forming units (CFU) แสดงการฆ่าแบบขึ้นกับขนาดยา พร้อมการวัดค่า minimum inhibitory concentration (MIC) และ minimum bactericidal concentration (MBC) (ช่วง MIC ทั่วไปคือ 0.5-8 μg/mL ขึ้นอยู่กับสายพันธุ์) จลนศาสตร์การฆ่าแบบ time-kill แสดงฤทธิ์ฆ่าเชื้อแบคทีเรียอย่างรวดเร็ว (<1 ชั่วโมงสำหรับสายพันธุ์ส่วนใหญ่) การตรวจสอบความครอบคลุมระหว่างแกรมบวกและแกรมลบ การทดสอบฤทธิ์ต้านเชื้อราโดยใช้ C. albicans แสดงศักยภาพต้านเชื้อรา การทดสอบการรบกวนเยื่อหุ้มเซลล์โดยใช้ propidium iodide uptake, SYTOX Green staining หรือ lactate dehydrogenase release ยืนยันว่า LL37 ทำให้เกิด membrane permeabilization การทดสอบการยับยั้ง biofilm แสดงว่า LL37 ลด biofilm ของ P. aeruginosa หรือ S. aureus ที่ก่อตัวแล้ว โดยวัดด้วย crystal violet staining หรือ metabolic activity (XTT reduction) การทดสอบ chemotactic activity แสดงว่า LL37 ดึงดูด neutrophils หรือ monocytes โดยใช้ transwell migration assays พร้อมการวัดแบบ dose-response การทดสอบการปรับ cytokine โดยบำบัด PBMCs หรือ macrophages ด้วย LL37 +/- LPS วัดการเหนี่ยวนำ IL-8 และการปรับ TNF-α ผ่าน ELISA การทดสอบการทำให้ endotoxin เป็นกลางแสดงว่า LL37 ยับยั้งการกระตุ้น NF-κB ที่เกิดจาก LPS หรือการผลิต cytokine การตรวจด้วย circular dichroism (CD) spectroscopy ยืนยันการสร้างโครงสร้าง α-helical ในสภาพแวดล้อมเลียนแบบเยื่อหุ้มเซลล์ (SDS micelles, phospholipid vesicles) พร้อมการวัดปริมาณ helical content การทดสอบ endotoxin (<0.1 EU/mg ผ่าน LAL assay ซึ่งสำคัญสำหรับ LL37 เนื่องจากใช้ในการวิจัยที่เกี่ยวข้องกับ LPS) และ Certificate of Analysis ที่ครอบคลุม การจัดการเปปไทด์ประจุบวก: ประจุบวกของ LL37 อาจทำให้เกิดการจับแบบไม่จำเพาะกับพื้นผิวที่มีประจุลบ (แก้ว พลาสติกบางชนิด) เราขอแนะนำให้ใช้หลอด low-binding และรวม carrier proteins (0.1% BSA) ในสารละลายทำงานสำหรับความเข้มข้นเจือจางเพื่อป้องกันการสูญเสียจากการดูดซับบนพื้นผิว

ควรเก็บ ละลาย และจัดการ LL37 อย่างไรเพื่อรักษาฤทธิ์ต้านจุลชีพ

แนวทางปฏิบัติในการจัดเก็บและจัดการ LL37 เพื่อรักษาฤทธิ์ต้านจุลชีพและปรับภูมิคุ้มกัน: (1) การจัดเก็บแบบแช่แข็งแห้ง - เก็บที่อุณหภูมิ -20°C ในขวดปิดผนึกเดิมได้นาน 24+ เดือน เปปไทด์ประจุบวก 37-AA ที่ผ่านการแช่แข็งแห้งจะคงตัวเมื่อแห้งและแช่แข็ง หลีกเลี่ยงการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิ รักษาอุณหภูมิ -20°C ให้สม่ำเสมอ (2) การละลายกลับ - ธรรมชาติของ LL37 ที่เป็นประจุบวก (ประจุสุทธิ +6) ต้องพิจารณาการละลายกลับเป็นพิเศษ เติมน้ำปลอดเชื้อหรือบัฟเฟอร์เกลือต่ำช้าๆ ลงตามผนังขวด เขย่าเบาๆ จนละลายที่ความเข้มข้น 0.5-5 มก./มล. สำหรับการทดสอบฤทธิ์ต้านจุลชีพที่ต้องใช้เกลือทางสรีรวิทยา ให้ละลายในน้ำก่อนแล้วเจือจางในน้ำเกลือหรืออาหารเลี้ยงเชื้อ (เกลือสูงระหว่างการละลายครั้งแรกอาจลดการละลายได้) หากละลายได้ไม่ดี การใช้คลื่นเสียงสั้นๆ (15-30 วินาที) หรือให้ความร้อนเบาๆ (37°C, 5-10 นาที) ช่วยให้ละลายได้ สำหรับการทดสอบภูมิคุ้มกัน ให้ละลายใน PBS (pH 7.2-7.4) หรือ Tris-buffered saline (3) ข้อพิจารณาเรื่อง pH - ความคงตัวและฤทธิ์ของ LL37 ขึ้นกับ pH ช่วง pH ที่เหมาะสมคือ 6.0-8.0 pH ที่เป็นกรด ( 9.0) อาจทำให้เกิด deamidation ของ Asn/Gln ฤทธิ์ต้านจุลชีพเพิ่มขึ้นที่ pH เป็นกรดเล็กน้อย (ของเหลวในแผล บริเวณอักเสบมักมี pH 6.0-6.5) แต่ลดลงที่ pH เป็นกรดมากซึ่งประจุบวกอาจถูกโปรตอนมากเกินไป (4) ความไวต่อเกลือ - ความแรงไอออนิกสูงอาจบดบังปฏิกิริยาไฟฟ้าสถิต ลดการจับกับเยื่อหุ้มเซลล์และฤทธิ์ต้านจุลชีพของ LL37 การทดสอบฤทธิ์ต้านจุลชีพมักใช้สื่อเกลือต่ำ (Mueller-Hinton broth, minimal salts) เพื่อวัดฤทธิ์สูงสุด เมื่อทดสอบ LL37 ในความเข้มข้นเกลือทางสรีรวิทยา คาดว่า MIC จะสูงกว่า 2-10 เท่าเมื่อเทียบกับสภาวะเกลือต่ำ ซึ่งสะท้อนความท้าทายที่ LL37 เผชิญในร่างกาย (5) โปรตีนตัวพาสำหรับสารละลายเจือจาง - ที่ความเข้มข้น <10 ไมโครโมลาร์ (~45 ไมโครกรัม/มล.) LL37 อาจดูดซับบนพื้นผิวหลอด/จานทำให้ความเข้มข้นลดลง เติม BSA 0.1% หรือเจลาติน 0.1% เป็นโปรตีนตัวพาป้องกันการดูดซับบนพื้นผิว ใช้หลอดปลอดการดูดซับ (ซิลิโคนหรือโพลีโพรพิลีน) แทนโพลีสไตรีนมาตรฐาน (6) การจัดเก็บสารละลายหลังละลาย - แช่เย็นที่ 2-8°C และใช้ภายใน 7-14 วันสำหรับการทดสอบฤทธิ์ต้านจุลชีพ (การรวมตัวของเปปไทด์เมื่อเวลาผ่านไปลดฤทธิ์) สำหรับการเก็บนานขึ้น แบ่งเป็นหน่วยใช้ครั้งเดียว แช่แข็งเร็ว เก็บที่ -20°C หรือ -80°C และละลายใหม่ก่อนใช้ ลดรอบการแช่แข็ง-ละลาย (สูงสุด 2-3 ครั้ง) เนื่องจากส่งเสริมการรวมตัว (7) การป้องกันการรวมตัว - เปปไทด์แอมฟิพาทิกประจุบวกเช่น LL37 อาจรวมตัวที่ความเข้มข้นสูงหรือเก็บนาน หากเกิดการรวมตัว/ตะกอนที่มองเห็นได้ การปั่นเหวี่ยงสั้นๆ (10,000g, 1 นาที) จะตกตะกอนรวมตัว ทำให้ใช้ส่วนเหนือตะกอนได้ แม้ฤทธิ์อาจลดลง การเตรียมใหม่จากผงแช่แข็งแห้งดีกว่าการใช้สต็อกที่ละลายแล้วเก็บไว้นาน (8) ความปลอดเชื้อ - ใช้เทคนิคปลอดเชื้อในการละลาย โดยเฉพาะสำหรับการทดสอบเซลล์หรือการวิจัยในสัตว์ สำหรับการทดสอบการฆ่าเชื้อแบคทีเรีย ตรวจสอบความปลอดเชื้อของสต็อก LL37 ผ่านการกรอง 0.22 ไมโครเมตรเพื่อป้องกันการปนเปื้อนที่รบกวนการวัดฤทธิ์ต้านจุลชีพ

การเลือกจำเพาะของ LL37 ต่อเยื่อหุ้มเซลล์แบคทีเรียเทียบกับเยื่อหุ้มเซลล์สัตว์ทำงานอย่างไร และมีข้อจำกัดอะไรบ้าง

LL37 แสดงความเป็นพิษต่อแบคทีเรียได้ดีกว่าเซลล์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม แต่การเลือกจำเพาะนั้นไม่สมบูรณ์แบบ ทำให้เกิดข้อพิจารณาที่สำคัญในการวิจัยดังนี้: (1) ความแตกต่างขององค์ประกอบเยื่อหุ้มเซลล์ - เยื่อหุ้มแบคทีเรีย (โดยเฉพาะชั้นนอกของเยื่อหุ้มไซโทพลาสซึมและเยื่อหุ้มชั้นนอกของแบคทีเรียแกรมลบ) มีประจุลบสูง ประกอบด้วยฟอสฟาทิดิลกลีเซอรอล (PG), คาร์ดิโอลิปิน (CL) และ LPS ทำให้พื้นผิวมีประจุลบสุทธิ เยื่อหุ้มเซลล์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม (ชั้นนอก) ส่วนใหญ่เป็นฟอสฟาทิดิลโคลีน (PC) และสฟิงโกไมอีลินซึ่งเป็นกลาง โดยมีฟอสฟาทิดิลซีรีน (PS) ที่เป็นประจุลบจำกัดอยู่ที่ชั้นในโดยเอนไซม์ฟลิปเพส ลักษณะประจุบวกของ LL37 (ประจุ +6) จับกับเยื่อหุ้มแบคทีเรียที่มีประจุลบได้ดีกว่าผ่านแรงดึงดูดไฟฟ้าสถิต (2) ผลของคอเลสเตอรอล - เยื่อหุ้มเซลล์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมีคอเลสเตอรอลประมาณ 40% ซึ่งเพิ่มความแข็งของเยื่อหุ้มเซลล์ ลดความยืดหยุ่น และยับยั้งการแทรกและการสร้างรูพรุนของ LL37 เยื่อหุ้มแบคทีเรียโดยทั่วไปไม่มีคอเลสเตอรอล (ยกเว้นไมโคพลาสมา) ทำให้ไวต่อการทำลายของ LL37 มากกว่า การศึกษาพบว่าการรวมคอเลสเตอรอลในเยื่อหุ้มจำลองช่วยลดกิจกรรมของ LL37 ได้อย่างมาก (3) ความเป็นพิษที่ขึ้นกับความเข้มข้น - ที่ความเข้มข้นต่ำ ( 50 ไมโครโมลาร์) อาจทำให้เซลล์เม็ดเลือดแดงแตก (ซึ่งไม่มีนิวเคลียสและมีความสามารถในการซ่อมแซมจำกัด) และนิวโทรฟิลถูกทำลายได้ การทดสอบการแตกของเม็ดเลือดแดงกำหนดช่วงการรักษา: HC50 (ความเข้มข้นที่ทำให้เกิดการแตกของเม็ดเลือดแดง 50%) เทียบกับ MBC (ความเข้มข้นต่ำสุดที่ฆ่าแบคทีเรียได้) ดัชนีการเลือกจำเพาะ = HC50/MBC; ค่าที่สูงกว่าบ่งชี้ถึงการเลือกจำเพาะที่ดีกว่า โดยทั่วไป LL37 มีค่า HC50 >100 ไมโครโมลาร์ และ MBC 0.5-8 ไมโครโมลาร์ ทำให้ดัชนีการเลือกจำเพาะอยู่ที่ 12-200 (4) ความแตกต่างของชนิดเซลล์ต่อความไว - เซลล์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีความไม่สมมาตรของเยื่อหุ้มเซลล์ผิดปกติ (เซลล์มะเร็งมักแสดง PS ที่ชั้นนอก, เซลล์อะพอพโทซิส, เกล็ดเลือดที่ถูกกระตุ้น) มีความไวต่อ LL37 เพิ่มขึ้น ซึ่งอธิบายฤทธิ์ต้านมะเร็งของ LL37 ต่อเนื้องอกบางชนิด แต่ก็ทำให้เกิดความกังวลเรื่องความเป็นพิษ (5) ความเป็นพิษที่ขึ้นกับบริบท - ในร่างกาย ความเข้มข้นของ LL37 ที่บริเวณที่ติดเชื้อ (การปล่อยจากแกรนูลของนิวโทรฟิล, การหลั่งจากเยื่อบุผิว) อาจสูงถึง 100+ ไมโครโมลาร์ในบริเวณนั้น ซึ่งอาจทำให้เกิดความเสียหายต่อเซลล์เจ้าบ้านโดยไม่ได้ตั้งใจ ส่งผลให้เกิดการอักเสบ การวิจัยกำลังศึกษาว่าความเสียหายของเนื้อเยื่อที่เกิดจาก LL37 นั้นเป็นประโยชน์ (กำจัดเซลล์ที่ติดเชื้อหรือเสียหาย) หรือเป็นโทษ (การอักเสบมากเกินไป) (6) การปรับภูมิคุ้มกันเทียบกับการฆ่าโดยตรง - ที่ความเข้มข้นต่ำกว่าระดับที่ทำให้ตาย (0.1-5 ไมโครโมลาร์) หน้าที่หลักของ LL37 อาจเป็นการปรับภูมิคุ้มกัน (เคมีบำบัด, การปรับไซโตไคน์, การทำให้ LPS เป็นกลาง) มากกว่าการฆ่าจุลชีพโดยตรง ซึ่งเป็นกลไกความปลอดภัย (7) นัยสำหรับการวิจัย - การวิจัยเปปไทด์ต้านจุลชีพใช้การทดสอบการเลือกจำเพาะ: การฆ่าแบคทีเรียและการทดสอบความอยู่รอดของเซลล์สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม/การแตกของเม็ดเลือดแดงแบบขนานเพื่อกำหนดช่วงการรักษา อะนาล็อก/เลียนแบบ LL37 มีเป้าหมายเพื่อเพิ่มการเลือกจำเพาะ (เพิ่มการฆ่าแบคทีเรีย, ลดความเป็นพิษต่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม) ผ่านการปรับเปลี่ยนลำดับ การศึกษาโครงสร้าง-กิจกรรมระบุกรดอะมิโนที่กำหนดการเลือกจำเพาะ (การแทนที่ Lys→Arg บางตำแหน่ง, การปรับเปลี่ยนกรดอะมิโนที่ไม่ชอบน้ำ หรือกลยุทธ์ไซคลิเซชัน/เย็บลวด) (8) ข้อจำกัดสำหรับการพัฒนาทางคลินิก - การเลือกจำเพาะบางส่วนของ LL37, ความไวต่อโปรตีเอส, ต้นทุนการสังเคราะห์สูง (กรดอะมิโน 37 ตัว) และความไวต่อเกลือ จำกัดการประยุกต์ใช้ทางคลินิก การวิจัยมุ่งเน้นไปที่อะนาล็อกที่ตัดทอน (ชิ้นส่วน LL-17 ถึง LL-37 เพื่อทดสอบลำดับที่สั้นกว่า), การแทนที่กรดอะมิโน D (ความต้านทานโปรตีเอส) หรือเลียนแบบโมเลกุลขนาดเล็กที่จับฤทธิ์ต้านจุลชีพโดยไม่ต้องใช้เปปไทด์เต็มรูปแบบ

สามารถใช้ LL37 ร่วมกับยาปฏิชีวนะทั่วไปหรือเปปไทด์ต้านจุลชีพชนิดอื่นได้หรือไม่?

ใช่! การรวมกันของ LL37 ช่วยให้เกิดฤทธิ์ต้านจุลชีพแบบเสริมฤทธิ์กันและเอาชนะการดื้อยาได้: (1) LL37 + ยาปฏิชีวนะทั่วไป - มีการศึกษาหลายชิ้นที่แสดงให้เห็นถึงการเสริมฤทธิ์กันระหว่าง LL37 และยาปฏิชีวนะ กลไก: การรบกวนเยื่อหุ้มเซลล์ของ LL37 เพิ่มความสามารถในการซึมผ่านของเยื่อหุ้มแบคทีเรีย ทำให้ยาปฏิชีวนะเข้าสู่เซลล์ได้ง่ายขึ้น (มีประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับยาปฏิชีวนะที่กำหนดเป้าหมายกระบวนการภายในเซลล์ เช่น ไรโบโซม DNA ไจเรส RNA พอลิเมอเรส) LL37 ทำให้การทำงานของปั๊มขับยาออกเป็นกลาง (แบคทีเรียบางชนิดใช้ปั๊มขับยาเพื่อขับยาปฏิชีวนะออก ผลต่อเยื่อหุ้มเซลล์ของ LL37 สามารถรบกวนการทำงานของปั๊มได้) LL37 เสริมฤทธิ์ของยาปฏิชีวนะต่อไบโอฟิล์ม (เมทริกซ์ไบโอฟิล์มขัดขวางการแทรกซึมของยาปฏิชีวนะ LL37 รบกวนเมทริกซ์ทำให้เข้าถึงได้ดีขึ้น) ชุดค่าผสมเฉพาะที่ทดสอบแล้ว: LL37 + β-lactams (ampicillin, ceftazidime) แสดงการฆ่าแบคทีเรียดื้อยาได้ดีขึ้น LL37 + aminoglycosides (gentamicin, tobramycin) แสดงการเสริมฤทธิ์กันต่อไบโอฟิล์มของ P. aeruginosa LL37 + fluoroquinolones (ciprofloxacin, levofloxacin) ปรับปรุงการกำจัดในแบบจำลองการติดเชื้อในปอด LL37 + vancomycin เสริมฤทธิ์กันต่อ MRSA การทดสอบ Checkerboard ใช้หาปริมาณการเสริมฤทธิ์: ดัชนีความเข้มข้นยับยั้งแบบเศษส่วน (FICI) <0.5 บ่งชี้ถึงการเสริมฤทธิ์กัน การรวมกันของ LL37-ยาปฏิชีวนะหลายชนิดได้ FICI 0.1-0.4 (2) LL37 + เปปไทด์ต้านจุลชีพอื่นๆ - การรวม AMP ที่แตกต่างกันสามารถให้กลไกเสริมกันได้: LL37 + Defensins (α-defensins เช่น HNP1-3, β-defensins) - ทั้งคู่เป็น AMP ที่มีประจุบวก แต่มีโครงสร้างต่างกัน (LL37 α-helix เทียบกับ defensins β-sheet ที่มี disulfides) และอาจมีรูปแบบการโต้ตอบกับเยื่อหุ้มเซลล์ที่แตกต่างกัน การรวมกันแสดงผลแบบบวกหรือเสริมฤทธิ์กัน LL37 + Magainins หรือ AMP ที่มาจากกบอื่นๆ - การรวม AMP ข้ามสายพันธุ์เพื่อศึกษา การเสริมฤทธิ์กัน LL37 + Lactoferricin - lactoferricin (จาก lactoferrin) มีคุณสมบัติต้านจุลชีพและปรับภูมิคุ้มกัน การรวมกันช่วยเพิ่มกิจกรรมทั้งสอง (3) LL37 + ยาต้านเชื้อรา - LL37 แสดงฤทธิ์ต้านเชื้อรา (C. albicans, Aspergillus) การรวมกับ azoles (fluconazole, voriconazole) หรือ echinocandins (caspofungin) ศึกษา การฆ่าเชื้อราแบบเสริมฤทธิ์กัน โดยเฉพาะต่อสายพันธุ์ดื้อยาหรือไบโอฟิล์ม (4) LL37 + สารปรับภูมิคุ้มกัน - LL37 + Cytokines (IFN-γ, G-CSF) ศึกษาการกระตุ้นภูมิคุ้มกันและการกำจัดเชื้อโรคแบบเสริมฤทธิ์กัน LL37 + วิตามินดี - วิตามินดีเหนี่ยวนำการแสดงออกของ LL37 ภายในร่างกาย (ผ่านองค์ประกอบตอบสนองต่อวิตามินดีในยีน CAMP ที่เข้ารหัส hCAP18) การเสริม LL37 ภายนอก + วิตามินดีอาจเสริมฤทธิ์กัน โดยเฉพาะในผู้ที่ขาดวิตามินดีซึ่งมีระดับ LL37 พื้นฐานต่ำ (5) LL37 + ยาฆ่าเชื้อ - LL37 + อนุภาคนาโนเงินหรือคลอเฮกซิดีนสำหรับวัสดุปิดแผลหรือการเคลือบอุปกรณ์ทางการแพทย์ ผสมผสานการครอบคลุมต้านจุลชีพในวงกว้าง (6) LL37 + ฟาจบำบัด - แบคทีริโอฟาจ + LL37 ให้กลไกคู่: ฟาจติดเชื้อ/สลายแบคทีเรียโดยเฉพาะ ในขณะที่ LL37 ให้การครอบคลุมในวงกว้างและการปรับภูมิคุ้มกัน (7) การป้องกันการดื้อยา - การบำบัดแบบผสมผสานสามารถลดการพัฒนาการดื้อยาได้ แบคทีเรียที่พัฒนาการดื้อยาต่อสารหนึ่งยังคงไวต่ออีกสารหนึ่ง กลไกการรบกวนเยื่อหุ้มเซลล์ของ LL37 (ยากต่อการพัฒนาการดื้อยา) เสริมเป้าหมายเฉพาะของยาปฏิชีวนะ งานวิจัยใช้การทดลองแบบ passage ต่อเนื่อง: แบคทีเรียที่สัมผัสกับชุด LL37+ยาปฏิชีวนะที่ความเข้มข้นต่ำกว่าที่ฆ่าซ้ำๆ แสดงการพัฒนาการดื้อยาช้ากว่าการใช้สารเดี่ยว (8) ประโยชน์การลดขนาดยา - การเสริมฤทธิ์กันช่วยให้ใช้แต่ละองค์ประกอบในขนาดต่ำลง ซึ่งอาจลดความเป็นพิษ (ความเข้มข้น LL37 ต่ำลงลดความเป็นพิษต่อเซลล์สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ขนาดยาปฏิชีวนะต่ำลงลดผลข้างเคียง) ในขณะที่ยังคงประสิทธิภาพ

การย่อยสลายโดยโปรตีเอสส่งผลต่อ LL37 อย่างไร และมีกลยุทธ์ใดบ้างที่ป้องกันได้

LL37 ไวต่อการย่อยสลายโดยโปรตีเอส ซึ่งเป็นความท้าทายหลักสำหรับการประยุกต์ใช้ในการรักษา แต่ก็เป็นกลไกการควบคุมในร่างกายด้วย: (1) ความไวต่อโปรตีเอส - ในฐานะเปปไทด์กรดแอมิโน L ตามธรรมชาติ LL37 เป็นซับสเตรตของโปรตีเอสหลายชนิด: อีลาสเทส (จากนิวโทรฟิล), แคเทปซิน, เมทริกซ์เมทัลโลโปรตีเนส (MMPs) และโปรตีเอสจากแบคทีเรีย (ออรีโอลิซินจาก S. aureus, อีลาสเทสจาก P. aeruginosa) การย่อยสลายเกิดขึ้นที่หลายตำแหน่ง; อีลาสเทสตัดที่พันธะ Leu-Leu (ปลาย N), แคเทปซิน D ตัดที่พันธะ Phe-Phe ทำให้เกิดชิ้นส่วนที่ถูกตัดทอนซึ่งมีฤทธิ์เปลี่ยนแปลงไป ชิ้นส่วนบางส่วน (LL-17 ถึง LL-37, FK-13 ถึง FK-37) ยังคงมีฤทธิ์ต้านจุลชีพ; ชิ้นส่วนอื่นสูญเสียการทำงานหรือได้รับคุณสมบัติที่แตกต่าง (บางชิ้นส่วนมีฤทธิ์ปรับภูมิคุ้มกันมากกว่า ฆ่าแบคทีเรียน้อยลง) (2) ครึ่งชีวิตในร่างกาย - ครึ่งชีวิตของ LL37 ในพลาสมาสั้น (ประมาณนาทีถึง <1 ชั่วโมง) เนื่องจากการย่อยสลายโดยโปรตีเอสและการกำจัดทางไต (เปปไทด์ขนาดเล็ก <5 kDa) ที่บริเวณที่ติดเชื้อ/อักเสบซึ่งมีการปล่อย LL37 ความเข้มข้นของโปรตีเอสในท้องถิ่น (จากการปล่อยเม็ดนิวโทรฟิล การสลายเนื้อเยื่อ) สามารถย่อยสลาย LL37 ได้อย่างรวดเร็ว แต่การผลิตในท้องถิ่นอย่างต่อเนื่อง (เซลล์เยื่อบุผิว นิวโทรฟิล) รักษาระดับไว้ได้ (3) การย่อยสลายเฉพาะโรค - ภาวะทางพยาธิวิทยาบางอย่างแสดงการย่อยสลาย LL37 ที่เปลี่ยนแปลง: ทางเดินหายใจในโรคซิสติกไฟโบรซิสมีกิจกรรมอีลาสเทสสูงมากซึ่งย่อยสลาย LL37 อย่างรวดเร็ว ส่งผลให้ไวต่อการติดเชื้อ แผลเรื้อรังที่มีกิจกรรม MMP สูงย่อยสลาย LL37 ลดการป้องกันต้านจุลชีพ โรคปริทันต์อักเสบที่มีจินจิเพนโปรตีเอส (จาก P. gingivalis) ย่อยสลาย LL37 สิ่งนี้สร้างโอกาสในการรักษา: การเสริม LL37 จากภายนอกหรือแอนะล็อกที่ทนต่อโปรตีเอส (4) กลยุทธ์การทนต่อโปรตีเอส - งานวิจัยพัฒนา LL37 ชนิดแปรผันที่มีความเสถียรเพิ่มขึ้น: การแทนที่กรดแอมิโน D - การใส่กรดแอมิโน D (ภาพสะท้อนของกรดแอมิโน L ตามธรรมชาติ) ที่ตำแหน่งที่ไวต่อโปรตีเอสจะขัดขวางการรับรู้โดยโปรตีเอสเฉพาะกรดแอมิโน L All-D-LL37 แสดงความทนต่อโปรตีเอสอย่างสมบูรณ์ แต่อาจมีฤทธิ์ทางชีวภาพและภูมิคุ้มกันเปลี่ยนแปลง การแทนที่ D บางส่วน (การแทนที่เชิงกลยุทธ์ที่ตำแหน่งตัดหลัก) สมดุลระหว่างความเสถียรและกิจกรรม การดัดแปลงปลาย N หรือปลาย C - อะซิทิเลชัน อะมิเดชัน PEGylation หรือการดัดแปลงทางเคมีอื่น ๆ ขัดขวางการย่อยสลายโดยเอ็กโซเปปิเดส อะซิทิเลชันที่ปลาย N พบได้ทั่วไปในงานวิจัย LL37 ไซคลิเซชันหรือเย็บเย็บ - การสร้างไซคลิกเปปไทด์หรือการใส่ครอสลิงก์ทางเคมี (ไฮโดรคาร์บอนสเตเปิลระหว่างเรซิดิว) เพิ่มความแข็งแกร่งเชิงโครงสร้างและความทนต่อโปรตีเอส ขณะที่อาจเพิ่มโครงสร้างอัลฟาเฮลิกซ์ การดัดแปลงแกนหลัก - เพปทอยด์ (N-ซับสติทิวเตดไกลซีน), เบต้า-เปปไทด์ หรือแกนหลักที่ไม่ใช่ธรรมชาติอื่น ๆ ที่ทนต่อโปรตีเอสธรรมชาติ การห่อหุ้มหรือตัวนำส่ง - ไลโปโซมัล LL37 สูตรนาโนพาร์ติเคิล หรือไฮโดรเจลเมทริกซ์ป้องกันจากโปรตีเอสและช่วยให้ปลดปล่อยอย่างต่อเนื่อง (5) การให้ร่วมกับสารยับยั้งโปรตีเอส - การรวม LL37 กับสารยับยั้งโปรตีเอส (α1-antitrypsin, สารยับยั้งซีรีนโปรตีเอส) ยืดครึ่งชีวิต แม้ว่าสารยับยั้งอาจมีความเป็นพิษของตัวเอง (6) การประยุกต์ใช้งานวิจัย - การศึกษาที่ตรวจสอบจลนศาสตร์การย่อยสลาย LL37 ในของเหลวชีวภาพต่าง ๆ (ซีรัม น้ำในแผล น้ำล้างหลอดลม น้ำไขข้อ) โดยใช้ HPLC หรือแมสสเปกโตรเมทรีติดตาม LL37 ที่สมบูรณ์และผลิตภัณฑ์การย่อยสลายเมื่อเวลาผ่านไป การทดสอบแอนะล็อก LL37 ที่ทนต่อโปรตีเอสในสภาพแวดล้อมที่อุดมด้วยโปรตีเอส (เสมหะ CF น้ำในแผลเรื้อรัง) เปรียบเทียบกิจกรรมกับ LL37 ตามธรรมชาติ การทดสอบกิจกรรมของชิ้นส่วนระบุว่าชิ้นส่วนโปรตีโอไลติกใดยังคงมีฤทธิ์ต้านจุลชีพหรือปรับภูมิคุ้มกัน - ชิ้นส่วนที่ถูกตัดทอนบางส่วนอาจแสดงถึงการปรับแต่งตามธรรมชาติของฟังก์ชัน LL37 ในร่างกาย

เอกสารและการจัดส่งระหว่างประเทศใดที่สนับสนุนการวิจัยต้านจุลชีพ LL37?

เราจัดส่ง LL37 ในรูปแบบไลโอฟิไลซ์ พร้อมด้วยแผ่นเจลเย็นในบรรจุภัณฑ์ที่ปิดสนิท เพื่อปกป้องเปปไทด์ต้านจุลชีพชนิดประจุบวกที่มีกรดอะมิโน 37 ตัวนี้ LL37 แบบไลโอฟิไลซ์คงความเสถียรที่อุณหภูมิห้องได้ในระยะเวลาสั้น (สูงสุด 7 วัน) แต่แผ่นเจลเย็นช่วยลดการเสื่อมสภาพได้ การจัดส่งระหว่างประเทศโดยทั่วไปใช้เวลา 10-14 วัน พร้อมระบบติดตามพัสดุ ควรย้ายไปเก็บที่อุณหภูมิ -20°C ทันทีเมื่อได้รับสินค้า แต่ละชุดการผลิตมาพร้อมใบรับรองการวิเคราะห์ (COA) ฉบับสมบูรณ์ ได้แก่ โครมาโทแกรม HPLC ที่แสดงความบริสุทธิ์มากกว่า 98% โดยมีเวลาคงอยู่ (retention time) เฉพาะของลำดับ cathelicidin 37 ตัว ข้อมูลแมสสเปกโตรเมตรีที่ยืนยันน้ำหนักโมเลกุล (~4493 Da) ซึ่งตรวจสอบลำดับ Leu-Leu-Gly-Asp-Phe-Phe-Arg-Lys-Ser-Lys-Glu-Lys-Ile-Gly-Lys-Glu-Phe-Lys-Arg-Ile-Val-Gln-Arg-Ile-Lys-Asp-Phe-Leu-Arg-Asn-Leu-Val-Pro-Arg-Thr-Glu-Ser ทั้งหมด การเรียงลำดับเปปไทด์ผ่านการแตกตัวแบบ MS/MS ที่ยืนยันกรดอะมิโนแต่ละตัว พร้อมการตรวจสอบพิเศษสำหรับกรดอะมิโนประจุบวก 12 ตัว (Lys 6 ตัว, Arg 6 ตัว) ซึ่งมีความสำคัญต่อการจับกับเยื่อหุ้มเซลล์และประจุสุทธิ +6 การวิเคราะห์องค์ประกอบกรดอะมิโนที่วัดปริมาณแต่ละตัว ข้อมูลการทดสอบฤทธิ์ทางชีวภาพที่แสดงฤทธิ์ต้านจุลชีพ รวมถึงการทดสอบการฆ่าเชื้อแบคทีเรียที่แสดงฤทธิ์ฆ่าแบบพึ่งพาความเข้มข้นต่อสายพันธุ์อ้างอิง (S. aureus ATCC 25923, E. coli ATCC 25922, P. aeruginosa PAO1) พร้อมการวัดค่า MIC และ MBC (ช่วงทั่วไป 0.5-8 μg/mL) จลนศาสตร์การฆ่าแบบเวลา (time-kill) ที่แสดงฤทธิ์ฆ่าเร็ว (<1 ชั่วโมง) ฤทธิ์ต่อ MRSA ที่ยืนยันประสิทธิภาพต่อสายพันธุ์ดื้อยา การทดสอบการทำลายเยื่อหุ้มเซลล์ผ่านการดูดซึม propidium iodide หรือ SYTOX Green ที่ยืนยันกลไกการทำให้เยื่อหุ้มเซลล์ซึมผ่านได้ การทดสอบการยับยั้งไบโอฟิล์มที่แสดงว่า LL37 ลดไบโอฟิล์มที่ก่อตัวแล้ว การทดสอบฤทธิ์เคมีบำบัด (chemotactic activity) ที่แสดงการดึงดูดนิวโทรฟิลแบบพึ่งพาความเข้มข้น การทดสอบการปรับไซโตไคน์ที่แสดงว่า LL37 เหนี่ยวนำ IL-8 และปรับ TNF-α ในเซลล์ที่ถูกกระตุ้นด้วย LPS สเปกโตรสโกปีไดโครอิซึมแบบวงกลม (circular dichroism) ที่ยืนยันการสร้างโครงสร้าง α-helix ในสภาพแวดล้อมเลียนแบบเยื่อหุ้มเซลล์ (SDS micelles หรือ phospholipid vesicles) พร้อมการวัดปริมาณความเป้นเฮลิกซ์ (~60-80% helicity) การทดสอบเอนโดทอกซิน (<0.1 EU/mg ผ่านวิธี LAL ซึ่งสำคัญเนื่องจาก LL37 ทำให้ LPS เป็นกลางในการทดสอบฤทธิ์ทางชีวภาพ) หมายเลขชุดการผลิตและวันที่ผลิต คำแนะนำการจัดการสำหรับเปปไทด์ประจุบวก (ใช้หลอดลดการจับ ใส่โปรตีนตัวพาสำหรับสารละลายเจือจาง) เอกสารชุดนี้ตอบสนองข้อกำหนดของสถาบันทั่วโลก เพื่อให้สอดคล้องสำหรับการวิจัยการดื้อยาต้านจุลชีพ การศึกษาภูมิคุ้มกันโดยกำเนิด แบบจำลองโรคติดเชื้อ การวิจัยการสมานแผล การตรวจสอบไบโอฟิล์ม และโครงการพัฒนาเปปไทด์ต้านจุลชีพ สำหรับนักวิจัยที่ต้องการการสนับสนุนทางเทคนิคเกี่ยวกับการทดสอบต้านจุลชีพ การวัดการทำลายเยื่อหุ้มเซลล์ หรือโปรโตคอลไบโอฟิล์ม ทีมงานของเราให้คำปรึกษาผ่าน WhatsApp เกี่ยวกับการออกแบบการทดลอง ความเข้มข้นที่เหมาะสมสำหรับการทดสอบต่างๆ และการแก้ไขปัญหาการทดสอบการฆ่าเชื้อแบคทีเรียหรือการทดสอบภูมิคุ้มกัน

มีข้อกำหนดด้านขนาดยาและราคาขายส่งใดบ้างสำหรับการวิจัยต้านจุลชีพ LL37?

เรามีข้อกำหนด LL37 สามแบบเพื่อรองรับระเบียบวิธีการวิจัยด้านจุลชีพที่หลากหลาย: LL375 (5mg ต่อชุด 10 หลอด), LL3710 (10mg ต่อชุด 10 หลอด) และ LL3740 (40mg ต่อชุด 10 หลอด - เลิกผลิตแล้วเพื่อสนับสนุนข้อกำหนด 10mg) ราคาพร้อมส่วนลดตามปริมาณ: LL375: $170/ชุด (1 ชุด), $160/ชุด (20+ ชุด = ส่วนลด 5.9%), $150/ชุด (50+ ชุด = ส่วนลด 11.8%) LL3710: $340/ชุด (1 ชุด), $330/ชุด (20+ ชุด = ส่วนลด 2.9%), $320/ชุด (50+ ชุด = ส่วนลด 5.9%) ตัวเลือกความเข้มข้นสองแบบรองรับการวิจัยตั้งแต่การคัดกรองสารต้านจุลชีพเบื้องต้นและการระบุลักษณะการตอบสนองต่อขนาดยา (5mg สำหรับการทดสอบการฆ่าเชื้อแบคทีเรียในหลอดทดลอง, การตรวจวัด MIC, การศึกษาไบโอฟิล์ม) ไปจนถึงแบบจำลองการติดเชื้อในสัตว์ทดลองแบบครอบคลุม การวิจัยการสมานแผลเรื้อรัง และการศึกษาความต้านทานยาต้านจุลชีพขนาดใหญ่ที่ต้องใช้ขนาดยาสะสมสูง (10mg รองรับการศึกษาในสัตว์หลายตัวและระเบียบวิธีการรักษาระยะยาว) ราคาสะท้อนถึงความซับซ้อนของการสังเคราะห์เปปไทด์ประจุบวก 37 กรดอะมิโนที่ต้องใช้การสังเคราะห์เปปไทด์แบบโซลิดเฟส (SPPS) ซึ่งประกอบกรดอะมิโน 37 ตัวด้วยลำดับเฉพาะรวมถึงกรดอะมิโนประจุบวก 12 ตัว (ไลซีน 6 ตัว, อาร์จินีน 6 ตัวที่ต้องมีการป้องกันหมู่ข้างและกำจัดอย่างระมัดระวังเพื่อป้องกันการดัดแปลง), กรดอะมิโนไม่ชอบน้ำหลายตัว (ลิวซีน, ฟีนิลอะลานีน, วาลีนที่ต้องจัดการการรวมตัวระหว่างการสังเคราะห์และการทำให้บริสุทธิ์), ความเสี่ยงของการรวมตัวของเปปไทด์ระหว่างการสังเคราะห์เนื่องจากลักษณะแอมฟิพาทิก (ต้องเลือกตัวทำละลายและควบคุมอุณหภูมิอย่างระมัดระวัง), การควบคุมคุณภาพอย่างเข้มงวด (ความบริสุทธิ์ HPLC, แมสสเปกโตรเมททรียืนยันลำดับและสถานะประจุ, การจัดลำดับเปปไทด์ตรวจสอบกรดอะมิโนทั้ง 37 ตัว, การวิเคราะห์กรดอะมิโนยืนยันองค์ประกอบ, การทดสอบฤทธิ์ทางชีวภาพต้านจุลชีพแบบครอบคลุมรวมถึงการฆ่าเชื้อแบคทีเรียต่อหลายสายพันธุ์พร้อมการวัดค่า MIC/MBC, การทดสอบการทำลายเยื่อหุ้มเซลล์, ฤทธิ์ไบโอฟิล์ม, ฤทธิ์เคมีบำบัด, การปรับไซโตไคน์, ไดโครอิซึมแบบวงกลมยืนยันโครงสร้างอัลฟาเฮลิกซ์, การทดสอบเอนโดทอกซิน 98% ส่วนลดตามปริมาณสนับสนุนโปรแกรมการวิจัยต้านจุลชีพระยะยาว ศูนย์โรคติดเชื้อในสถาบัน บริษัทยาที่พัฒนายาเปปไทด์ต้านจุลชีพหรือสารอะนาล็อก การพัฒนาผลิตภัณฑ์สมานแผล และกลุ่มวิจัยความต้านทานยาต้านจุลชีพระดับนานาชาติ ลำดับ 37 กรดอะมิโนที่ยาวกว่าทำให้ LL37 มีราคาแพงกว่าเปปไทด์ที่สั้นกว่า ราคาสะท้อนถึงความท้าทายด้านผลผลิตการสังเคราะห์และต้นทุนการทำให้บริสุทธิ์ ติดต่อผ่าน WhatsApp สำหรับปริมาณที่กำหนดเองสำหรับการวิจัยทางคลินิกหรือการศึกษาในสัตว์ใหญ่ที่ต้องใช้วัสดุเกรด GMP สำหรับการบำบัดเพื่อการสอบสวน

หน้าแรก สินค้าLL37

รูปภาพสินค้า: รูปภาพที่แสดงเป็นภาพจำลองจาก AI หรือปรับปรุงด้วยดิจิทัลเพื่อความสอดคล้องตามข้อกำหนดและความชัดเจนในการมองเห็น ผลิตภัณฑ์จริงเป็น เปปไทด์ ระดับเภสัชกรรมที่บรรจุในขวดปลอดเชื้อตามมาตรฐานอุตสาหกรรม ผลิตภัณฑ์นี้มาพร้อมใบรับรองการวิเคราะห์พร้อมการตรวจสอบความบริสุทธิ์

LL5

LL37

ใช้เพื่อการวิจัยและห้องปฏิบัติการเท่านั้น ไม่ใช่สำหรับการบริโภคของมนุษย์

LL37 เกรดยา ระดับพรีเมียม สำหรับงานวิจัยขั้นสูง

เลือกขนาด

เลือกจำนวน

นักวิจัย·1 ชุด

ราคาตามปริมาณ

ราคาต่อชุดลดลงเมื่อสั่งจำนวนมากขึ้น

เพิ่มชุดทดสอบอีก 1 ชุด

ปลดล็อก ห้องปฏิบัติการ ราคา US$385/ชุด

+US$110

ประหยัดเพิ่มเติม

ราคารวม

US$440

จัดส่งทั่วโลกฟรี

ไม่มีขั้นต่ำในการสั่งซื้อ จัดการเรื่องศุลกากรให้

จัดส่งด่วน

7-14 วัน

จัดส่งไปยัง

190+ ประเทศ

จัดการพิธีการศุลกากร

อัตราความสำเร็จ 99%

บรรจุภัณฑ์แบบไม่เปิดเผย

สายโซ่เย็น

การรับประกันคุณภาพระดับห้องปฏิบัติการ

หากผลการตรวจ HPLC จากห้องปฏิบัติการอิสระของล็อตสินค้าของคุณต่ำกว่าความบริสุทธิ์ที่ระบุไว้ในใบรับรองการวิเคราะห์ (Certificate of Analysis) ที่เราเผยแพร่ เราจะจัดส่งสินค้าใหม่ให้ฟรี ตรวจสอบได้ ไม่ใช่คำสัญญา

ยืนยันความบริสุทธิ์ 99.18%

ทดสอบด้วย HPLC / ESI-MS

ดูรายงาน

เพื่อวัตถุประสงค์ในการวิจัยเท่านั้น ผลิตภัณฑ์นี้ใช้สำหรับงานห้องปฏิบัติการและการวิจัยเท่านั้น ไม่ใช่สำหรับการบริโภคของมนุษย์ การรักษาทางการแพทย์ หรือการประยุกต์ใช้ทางคลินิกใดๆ การสั่งซื้อแสดงว่าคุณยืนยันว่าคุณเป็นนักวิจัยที่มีคุณสมบัติหรือเป็นตัวแทนของสถาบันวิจัยที่ถูกต้องตามกฎหมาย

LL37: ข้อเท็จจริงสำคัญ

LL37 เป็นเปปไทด์วิจัย การสนับสนุนภูมิคุ้มกัน ที่จัดจำหน่ายโดย LyzeLabs ในรูปแบบมาตรฐานอ้างอิงแบบแช่แข็งแห้ง สำหรับใช้ในงานวิจัยในห้องปฏิบัติการเท่านั้น มีจำหน่ายใน 1 รูปแบบ แต่ละล็อตได้รับการตรวจสอบ HPLC อย่างอิสระที่ความบริสุทธิ์ 99.18% โดย Janoshik Analytical โดยมีใบรับรองการวิเคราะห์เผยแพร่บน หน้าผลแล็บ และตรงกับหมายเลขล็อตที่พิมพ์บนขวด

ล็อตที่ยืนยันโดยบุคคลที่สาม

สารประกอบ	LL37
หมวดหมู่การวิจัย	การสนับสนุนภูมิคุ้มกัน
รูปแบบที่มีจำหน่าย	5mg*10vials
ความบริสุทธิ์	ตรวจสอบ 99.18% แล้ว (HPLC โดยบุคคลที่สาม, Janoshik)
วิธีการทดสอบ	HPLC / ESI-MS
ใบรับรองการวิเคราะห์	เผยแพร่ออนไลน์ ตรงกับหมายเลขล็อตขวด
วัตถุประสงค์การใช้งาน	ใช้เพื่อการวิจัยในห้องปฏิบัติการเท่านั้น ไม่ใช่สำหรับการบริโภคของมนุษย์
การจัดการ	จัดส่งแบบแห้งเยือกแข็ง เก็บตามคู่มือความคงสภาพ

สิ่งที่นักวิจัยกล่าว

Dr. Priya Desai

France

"Our microbiology research lab at a pharmaceutical research facility in Berlin has been using LyzeLabs LL37 for antimicrobial resistance research for 12 months with exceptional pharmaceutical quality. We independently verified >98.5% purity via HPLC and mass spectrometry confirmed the 37-amino-acid cathelicidin structure with molecular weight 4493 Da demonstrating complete sequence with all 12 cationic residues (6 Lys, 6 Arg). Our research investigates LL37 activity against multidrug-resistant bacteria - minimum inhibitory concentration (MIC) assays show LL37 potency against MRSA (MIC 2-4 μg/mL), carbapenem-resistant Klebsiella (MIC 4-8 μg/mL), and MDR P. aeruginosa (MIC 8-16 μg/mL) demonstrating activity retained against antibiotic-resistant strains. Time-kill kinetics reveal rapid bactericidal activity (>99.9% killing within 1 hour at 2× MIC). Biofilm disruption assays using crystal violet staining show LL37 (10-50 μg/mL) reduces pre-formed S. aureus biofilms by 65-82% (p<0.01) relevant for catheter infections. Membrane permeabilization assays via SYTOX Green uptake confirm LL37's membrane-disruption mechanism (dose-dependent fluorescence increase indicating bacterial membrane integrity loss). Synergy checkerboard assays combining LL37 + ciprofloxacin against P. aeruginosa demonstrate FICI 0.25 indicating strong synergy enabling 4-fold reduction in each agent's effective concentration. We're investigating LL37 in diabetic wound infection models - topical LL37 reduces bacterial burden and accelerates healing. Circular dichroism confirms α-helical structure in membrane environments. The LL3710 specification supports our multi-strain testing protocols. Delivery to Berlin takes 11-13 days with excellent cold-chain packaging. Premier antimicrobial peptide for international infectious disease research."

2025-11-15

Priya N.

United States

"Everything checked out on receipt. Labeling matched the certificate."

2025-11-12

Nathan P.

Sweden

"First order came through clean. Cross-referenced the COA, it held."

2025-11-09

เกี่ยวกับผลิตภัณฑ์นี้

คู่มือการวิจัย LL-37 Cathelicidin

เปปไทด์ต้านจุลชีพในมนุษย์

LL-37 คือรูปแบบที่สมบูรณ์ของแคทีลิซิดิน (cathelicidin) เปปไทด์ต้านจุลชีพชนิดเดียวที่พบในมนุษย์ ซึ่งถูกสร้างจากโปรตีนตั้งต้น hCAP-18 เป็นเปปไทด์ที่มีกรดอะมิโน 37 ตัว เริ่มต้นด้วยลิวซีนสองตัว (จึงเป็นที่มาของชื่อ) และเป็นหนึ่งในเปปไทด์ต้านจุลชีพที่มีการศึกษามากที่สุดในชีววิทยาของมนุษย์ LL-37 ถูกผลิตโดยนิวโทรฟิล เซลล์เยื่อบุผิว และเคราติโนไซต์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการตอบสนองภูมิคุ้มกันโดยกำเนิดต่อเชื้อแบคทีเรีย ไวรัส และเชื้อรา

ความน่าสนใจในการวิจัยของเปปไทด์ชนิดนี้ขยายไปไกลกว่ากิจกรรมต้านจุลชีพโดยตรง LL-37 มีผลที่ได้รับการบันทึกไว้ต่อการสมานแผล การสร้างหลอดเลือดใหม่ การเคลื่อนที่ของเซลล์เม็ดเลือดขาว และการปรับสมดุลการอักเสบ ซึ่งทำให้เป็นเครื่องมือวิจัยแบบมัลติฟังก์ชันในด้านภูมิคุ้มกันโดยกำเนิด การซ่อมแซมเนื้อเยื่อ และชีววิทยาการอักเสบ

กลไกการออกฤทธิ์

ฤทธิ์ต้านจุลชีพโดยตรง: LL-37 ทำลายเยื่อหุ้มเซลล์แบคทีเรียผ่านกลไกที่อาศัยประจุไฟฟ้า โดยมีฤทธิ์ต่อแบคทีเรียแกรมบวก แกรมลบ และไมโคแบคทีเรียบางชนิด
การส่งสัญญาณเคมีบำบัด (Chemotactic signaling): ดึงดูดนิวโทรฟิล โมโนไซต์ และทีลิมโฟไซต์ไปยังบริเวณที่ติดเชื้อหรือบาดเจ็บ
ฤทธิ์ส่งเสริมการสร้างหลอดเลือด (Pro-angiogenic effects): กระตุ้นการเจริญเติบโตของเซลล์เยื่อบุผนังหลอดเลือดและการสร้างหลอดเลือดในบาดแผล
การปรับภูมิคุ้มกัน: ปรับเปลี่ยนการผลิตไซโตไคน์ไปในทิศทางที่ลดการอักเสบในแบบจำลองการวิจัย
ฤทธิ์ต้านไบโอฟิล์ม: ขัดขวางการก่อตัวของไบโอฟิล์มแบคทีเรีย ซึ่งเป็นหัวข้อวิจัยสำคัญในแบบจำลองการติดเชื้อเรื้อรัง

การประยุกต์ใช้ในงานวิจัย

งานวิจัยเกี่ยวกับภูมิคุ้มกันโดยกำเนิดที่เกี่ยวข้องกับชีววิทยาของแคทีลิซิดิน
เภสัชวิทยาของเปปไทด์ต้านจุลชีพและการวิจัยการทำลายเยื่อหุ้มเซลล์แบคทีเรีย
งานวิจัยการสมานแผลที่ผสมผสานฤทธิ์ต้านจุลชีพและฤทธิ์ส่งเสริมการสมานแผล
งานวิจัยการสลายไบโอฟิล์ม
งานวิจัยการปรับสมดุลการอักเสบ
งานวิจัยเชิงเปรียบเทียบกับเปปไทด์ต้านจุลชีพสังเคราะห์และยาปฏิชีวนะโมเลกุลเล็ก

มาตรฐานคุณภาพ

ความบริสุทธิ์: มากกว่า 99 เปอร์เซ็นต์ ตรวจสอบโดย HPLC จากบุคคลที่สามอิสระ (Janoshik Analytical)
รูปแบบ: ผงไลโอฟิไลซ์ในขวดแก้วปลอดเชื้อ
การเก็บรักษา: ตู้เย็นสำหรับการใช้ในระยะใกล้, ลบ 20 องศาเซลเซียสสำหรับการเก็บระยะยาว
เอกสารประกอบ: ใบรับรองการวิเคราะห์ (Certificate of Analysis) ที่ตรงกับชุดการผลิต เผยแพร่ที่ /lab-results

เพื่อวัตถุประสงค์ในการวิจัยเท่านั้น ไม่ใช่สำหรับการบริโภคของมนุษย์หรือการใช้เพื่อการรักษา

บริบทการวิจัยสำหรับ LL37

บริบทการวิจัยการปรับภูมิคุ้มกัน

เปปไทด์วิจัยภูมิคุ้มกันถูกศึกษาเพื่อผลต่อการเจริญเติบโตของทีเซลล์ การตอบสนองภูมิคุ้มกันโดยกำเนิด การส่งสัญญาณไซโตไคน์ และวิถีการปรับภูมิคุ้มกันที่มาจากต่อมไทมัส โปรโตคอลในหมวดหมู่นี้มักเกี่ยวข้องกับการติดตามตัวบ่งชี้ทางชีวภาพภูมิคุ้มกันระยะยาวและแบบจำลองการติดเชื้อหรือการอักเสบเฉพาะ

LL37 จัดส่งเป็นรีเอเจนต์วิจัยแบบแห้งเยือกแข็งผ่านแคตตาล็อก LyzeLabs™ ในหมวดหมู่ การสนับสนุนภูมิคุ้มกัน มีให้เลือกในรูปแบบเกรดวิจัยเดียว ทุกชุดได้รับการตรวจสอบอย่างอิสระโดย Janoshik Analytical พร้อมด้วยโครมาโทแกรม HPLC ฉบับเต็มและการยืนยันด้วยแมสสเปกโตรเมทรีบนใบรับรองการวิเคราะห์ของชุดนี้ และตรงกับหมายเลขล็อตที่พิมพ์บนขวดของคุณ ทุกชุดที่วางจำหน่ายจะแสดงอยู่ในหน้าผลการทดสอบ

คู่มือการวิจัยที่เกี่ยวข้อง

วิธีการอ่านใบรับรองการวิเคราะห์เปปไทด์

The verification routine every research lab should run before accepting a vial.

วิธีการทำให้เปปไทด์วิจัยกลับเป็นสารละลาย

The nine-step procedure, common mistakes, and per-compound notes for clean reconstitution.

สารประกอบอื่นในหมวดหมู่ การสนับสนุนภูมิคุ้มกัน

ไธม์โมซิน อัลฟา-1 (Thymosin Alpha-1)

ไทมาลิน (Thymalin)

เครื่องมือวิจัยสำหรับสารประกอบนี้

คำถามที่พบบ่อย

LL37

US$440