MGF

Oba pochodzą z genu IGF-1. Dojrzały IGF-1 krąży po całym organizmie i pomaga komórkom dojrzewać. MGF jest końcowym fragmentem formy składanej w mięśniach, wytwarzanym lokalnie po obciążeniu lub urazie, i utrzymuje podziały komórek prekursorowych mięśni.

MGF rozpada się w ciągu minut. PEG MGF zawiera duży łańcuch glikolu polietylenowego, który go osłania, dzięki czemu utrzymuje się znacznie dłużej. MGF nadaje się do krótkich, lokalnych sygnałów; PEG MGF nadaje się do dłuższych badań.

Ponieważ mięśnie wytwarzają go w odpowiedzi na obciążenie mechaniczne lub uszkodzenie. Nazwa pochodzi od grupy Geoffreya Goldspinka, która go opisała.

Dziesięć zamkniętych fiolek liofilizowanego MGF, po 2 mg każda, wszystkie z jednej partii. Jeden raport partii obejmuje wszystkie dziesięć.

Zamknięte fiolki przechowuj w temperaturze -20°C. Po rozpuszczeniu przechowuj w temperaturze od 2 do 8°C i zużyj w ciągu 14 dni. W roztworze jest krótkotrwały, więc rozpuszczaj tylko tyle, ile potrzebuje badanie.

MGF jest wysyłany jako liofilizowany proszek w zamkniętych fiolkach, który pozostaje stabilny w temperaturze pokojowej podczas transportu. Każde zamówienie jest wysyłane w nieoznakowanym opakowaniu z numerem nadania, a większość przesyłek dociera w ciągu 7 do 14 dni. Po otrzymaniu przechowuj w zamrażarce w temperaturze -20°C. Świadectwo analizy dla aktualnie wysyłanej partii znajduje się na naszej stronie z wynikami laboratoryjnymi.

Nasz MGF przekracza >98% czystości potwierdzonej metodą HPLC z kompleksową kontrolą jakości dla peptydu wariantu składania IGF-1Ec. Każda partia przechodzi: potwierdzenie masy cząsteczkowej za pomocą spektrometrii mas dla pełnej sekwencji MGF, w tym unikalnego przedłużenia domeny E na końcu C (masa cząsteczkowa różni się w zależności od konkretnego konstruktu MGF – zazwyczaj pełnej długości lub bioaktywnego fragmentu C-końcowego), weryfikację sekwencji peptydu potwierdzającą unikalną sekwencję domeny E pochodzącą z insercji 52 par zasad odróżniającą MGF od ogólnoustrojowego IGF-1Ea, HPLC wykazujący pojedynczy główny pik z odpowiednim czasem retencji, testy biologiczne proliferacji komórek satelitarnych mierzące zdolność MGF do stymulacji aktywacji i proliferacji spoczynkowych komórek satelitarnych w pierwotnych hodowlach komórek satelitarnych mięśni (zazwyczaj przy użyciu mioblastów C2C12 lub pierwotnie pochodnych komórek satelitarnych), wykazujące wzrost proliferacji w porównaniu z kontrolami nośnika, porównawczą bioaktywność w stosunku do IGF-1 pokazującą odrębne profile potencji w testach na komórkach satelitarnych w porównaniu z testami na zróżnicowanych miotubach, badanie endotoksyn (<0,1 EU/mg) oraz kompleksowe świadectwo analizy. Czystość >98% zapewnia powtarzalną aktywację komórek satelitarnych, spójne efekty proliferacji mioblastów i wiarygodne badania regeneracji mięśni bez zakłóceń ze strony produktów degradacji lub nieprawidłowych wariantów składania. Wszystkie testy potwierdzają zarówno tożsamość chemiczną (prawidłowa sekwencja domeny E unikalna dla MGF), jak i aktywność biologiczną (stymulacja komórek satelitarnych), niezbędną do wiarygodnych badań naprawy i regeneracji mięśni odróżniających MGF od innych izoform IGF-1.

Poza czystością chemiczną (HPLC, spektrometria mas potwierdzająca prawidłowy wariant splicingowy IGF-1Ec z unikalną sekwencją domeny E), wykonujemy kompleksowe testy funkcjonalne: (1) Testy proliferacji komórek satelitarnych - traktowanie spoczynkowych pierwotnych komórek satelitarnych mięśni lub mioblastów C2C12 peptydem MGF i pomiar proliferacji poprzez inkorporację BrdU, znakowanie EdU lub liczenie komórek w ciągu 24-72h, wykazujące zależny od dawki wzrost proliferacji (zazwyczaj 2-4x w porównaniu z kontrolami pojazdowymi przy optymalnych stężeniach), (2) Testy aktywacji komórek satelitarnych - pomiar przejścia ze stanu spoczynkowego (Pax7+/MyoD-) do aktywnego (Pax7+/MyoD+) za pomocą immunofluorescencji lub cytometrii przepływowej, wykazujący aktywację indukowaną przez MGF, (3) Czas różnicowania mioblastów - traktowanie hodowli w trakcie przejścia od proliferacji do różnicowania, wykazujące, że MGF utrzymuje stan proliferacyjny i opóźnia różnicowanie w porównaniu z układowym IGF-1, który promuje różnicowanie, (4) Porównawcza siła działania względem IGF-1 - testy równoległe ujawniające preferencyjną aktywność MGF w proliferacji komórek satelitarnych w porównaniu z efektami promującymi różnicowanie przez układowy IGF-1, (5) Charakterystyka zależności dawka-odpowiedź - ustalenie wartości EC50 dla proliferacji w odpowiednich typach komórek, (6) Aktywacja szlaków sygnałowych - Western blot wykazujący fosforylację szlaków PI3K-Akt i MAPK-ERK indukowaną przez MGF (podobnie jak IGF-1), ale potencjalnie o odmiennej kinetyce lub wielkości, odzwierciedlającej unikalną domenę E, oraz (7) Potwierdzenie tożsamości wariantu splicingowego - RT-PCR lub sekwencjonowanie potwierdzające, że MGF jest izoformą IGF-1Ec, a nie IGF-1Ea. CoA obejmuje dane dotyczące proliferacji komórek satelitarnych (wzrost krotności w porównaniu z kontrolą, wartości EC50) oraz weryfikację wariantu splicingowego, zapewniając otrzymanie autentycznego MGF, a nie układowego IGF-1. Testy te potwierdzają cechę definiującą MGF - silną aktywację komórek satelitarnych i proliferację mioblastów, odróżniającą go od efektów promujących różnicowanie przez układowy IGF-1.